خانه / بایگانی برچسب: هاتف اصفهانی

بایگانی برچسب: هاتف اصفهانی

داغ عشق تو نهان در دل و جان خواهد ماند – در دل این آتش جانسوز نهان خواهد ماند

داغ عشق تو نهان در دل و جان خواهد ماند                                                   در دل این آتش جانسوز نهان خواهد ماند              آخر آن آهوی چین از نظرم خواهد رفت                                                 وز پیش دیده به حسرت نگران خواهد ماند         من جوان از غم آن تازه جوان خواهم مرد                                                   در دلم حسرت آن …

ادامه نوشته »

گفتم که چاره غم هجران شود نشد – در وصل یار مشکلم آسان شود نشد

گفتم که چاره غم هجران شود نشد                                                  در وصل یار مشکلم آسان شود نشد   یا از تب غمم شب هجران کشد نکشت                                                   یا دردم از وصال تو درمان شود نشد             یا آن صنم مراد دل من دهد نداد                                               یا این صنمپرست مسلمان شود نشد …

ادامه نوشته »

رسید یار و ندیدیم روی یار افسوس – گذشت روز و شب ما به انتظار افسوس

رسید یار و ندیدیم روی یار افسوس                                            گذشت روز و شب ما به انتظار افسوس          گذشت عمر گرانمایه در فراق دریغ                                               نصیب غیر شد آخر وصال یار افسوس         گریست عمری آخر ز بیوفائی چرخ                                              ندید روی تو را چشم اشکبار افسوس            خزان چو بگذرد از …

ادامه نوشته »

در اول عشق مشکلتر ز هر مشکل نمود اما – ازین مشکل در آخر بر من آسان گشت هر مشکل

غم عشق نکویان چون کند در سینه ای منزل                                                گدازد جسم و گرید چشم و نالد جان و سوزد دل          دل محمل نشین مشکل درون محمل آساید                                                 هزاران خسته جان افشان و خیزان از پی محمل     میان ما بسی فرق است ای همدرد دم درکش                                                        تو …

ادامه نوشته »

شده ام چو هاتف بینوا به بلای هجر تو مبتلا – نرسد بلا به تو دلربا گر ازین بلا برهانیم

به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم                                                       به کنار من بنشینی و به کنار خود بنشانیم           من اگر چه پیرم و ناتوان تو ز آستان خودت مران                                                که گذشته در غمت ای جوان همه روزگار جوانیم           منم ای برید و دو چشم تر ز فراق آن …

ادامه نوشته »

آیا بود که روزی فارغ ز محنت دام – گرد غریبی از بال در آشیان فشانم

گوهرفشان کن آن لب کز شوق جان فشانم                                                  جان پیش آن دو لعل گوهرفشان فشانم                 گر بی توام به دامن نقد دو کون ریزند                                                        دامان بی نیازی بر این و آن فشانم                     خالی نگرددم دل کز بیم او ز دیده                                                      اشکی اگر فشانم باید …

ادامه نوشته »

هر شبم نالهٔ زاری است که گفتن نتوان – زاری از دوری یاری است که گفتن نتوان/هاتف اصفهانی

هر شبم نالهٔ زاری است که گفتن نتوان                                                      زاری از دوری یاری است که گفتن نتوان               بی مه روی تو ای کوکب تابنده مرا                                                  روز روشن شب تاری است که گفتن نتوان         تو گلی و سر کوی تو گلستان و رقیب                                                   در گلستان تو خاری است …

ادامه نوشته »

منتظرم به کنج غم گریه کنان نشانده ای – خود به کنار مدعی خنده زنان نشسته ای/هاتف اصفهانی

رفتی و دارم ای پسر بی تو دل شکسته ای                                                 جسمی و جسم لاغری جانی و جان خسته ای           میشکنی دل کسان ای پسر آه اگر شبی                                                             سر زند آه آتشین از دل دلشکسته ای           منتظرم به کنج غم گریه کنان نشانده ای …

ادامه نوشته »

تو کمان کشیده و در کمین، که زنی به تیرم و من غمین – همهٔ غمم بود از همین، که خدا نکرده خطا کنی/هاتف اصفهانی

چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی                                                         که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی تو شهی و کشور جان تو را تو مهی و جان جهان تو را                                                           ز ره کرم چه زیان تو را که نظر به حال …

ادامه نوشته »

روز و شب خون جگر میخورم از درد جدایی – ناگوار است به من زندگی ، ای مرگ کجایی/هاتف اصفهانی

روز و شب خون جگر میخورم از درد جدایی                                                       ناگوار است به من زندگی ، ای مرگ کجایی   چون به پایان نرسد محنت هجر از شب وصلم                                                             کاش از مرگ به پایان رسدم روز جدایی         چارهٔ درد جدایی تویی ای مرگ چه باشد                                                               اگر از کار فرو …

ادامه نوشته »

یار من پاک و به رویش غیر چون دارد نظر – دیده او چون دل من پاک بودی کاشکی / هاتف اصفهانی

کوی جانان از رقیبان پاک بودی کاشکی                                                  این گلستان بی خس و خاشاک بودی کاشکی      یار من پاک و به رویش غیر چون دارد نظر                                                            دیده او چون دل من پاک بودی کاشکی           قصد قتلم دارد و اندیشه از مظلومیم                                                     یار در عاشق کشی بی …

ادامه نوشته »

هاتف اصفهانی

به گردون می‌رسد فریاد یارب یاربم شب‌ها چه شد یارب در این شب‌ها غم تاثیر یارب‌ها به دل صدگونه مطلب سوی او رفتم ولی ماندم ز بیم خوی او خاموش و در دل ماند مطلب‌ها هزاران شکوه بر لب بود یاران را ز خوی تو به شکرخنده آمد چون لبت، …

ادامه نوشته »

هاتف اصفهانی / سوی خود خوان یک رهم تا تحفه جان آرم تو را

هاتف اصفهانی : سوی خود خوان یک رهم تا تحفه جان آرم تو را جان نثار افشان خاک آستان آرم تو را از کدامین باغی ای مرغ سحر با من بگوی تا پیام طایر هم آشیان آرم تو را من خموشم حال من می‌پرسی ای همدم که باز نالم و …

ادامه نوشته »

هاتف اصفهانی / جوانی بگذرد یارب به کام دل جوانی را

جوانی بگذرد یارب به کام دل جوانی را که سازد کامیاب از وصل پیر ناتوانی را به قتلم کوشی ای زیبا جوان و من درین حیرت که از قتل کهن پیری چه خیزد نوجوانی را تمام مهربانان را به خود نامهربان کردم به امیدی که سازم مهربان نامهربانی را چه …

ادامه نوشته »

هاتف اصفهانی / زهی از رخ تو پیدا همه آیت خدایی

زهی از رخ تو پیدا همه آیت خدایی ز جمالت آشکارا همه فر کبریایی نسپردمی دل آسان به تو روز آشنایی خبریم بودی آن روز اگر از شب جدایی نبود به بزمت ای شه ره این گدا همین بس که به کوچهٔ تو گاهی بودم ره گدایی همه جا به …

ادامه نوشته »

هاتف اصفهانی / جانان کجا و جان کجا

هاتف اصفهانی / جانان کجا و جان کجا   جان به جانان کی رسد جانان کجا و جان کجا ذره است این، آفتاب است، آن کجا و این کجا دست ما گیرد مگر در راه عشقت جذبه‌ای ورنه پای ما کجا وین راه بی‌پایان کجا ترک جان گفتم نهادم پا …

ادامه نوشته »